Një ndjekës më pyeti a kisha pasur frikë, pasi mora kredi, se fabrika do të dështonte. U përgjigja se kisha ndier frikë shumë herë në jetë. Vetëm fakti që e ndieja nuk do të thoshte se duhej të hiqja dorë nga diçka në të cilën besoja.
Në atë përgjigje rekomandova Feel the Fear and Do It Anyway, librin e Susan Jeffers. Titulli e përmbledh dallimin që po bëja mes përjetimit të frikës dhe lejimit që ajo ta marrë çdo vendim. Faqja zyrtare e autores konfirmon titullin dhe autorësinë.
Me e mendu mirë ka rëndësi
Përgjigjja ime kishte edhe një kusht: mendoje mirë vendimin. Pastaj pyete veten nëse është frika ajo që po të pengon të veprosh. Fola fort për përkushtimin, por shembulli im përfshinte një investim që kishte dështuar.
Fabrika nuk funksionoi për mua. I humba paratë që investova. Mësimi që përshkrova ishte ta kuptoj vetë një biznes, jo të hyj vetëm sepse ideja tingëllon mirë apo sepse dikush tjetër më bind.
Kjo pjesë ka rëndësi krahas inkurajimit. Besimi në një ide nuk e hiqte nevojën për ta kuptuar dhe veprimi nuk e garantonte suksesin.
Pranoje gabimin dhe mëso prej tij
I përshkrova gabimet si pjesë të rrugëtimit tim dhe fola për mësimin prej tyre para se të ecja përpara. Pika e përgjigjes nuk ishte se unë nuk kisha frikë apo nuk kisha humbur kurrë. Ishte se as frika, as një dështim i mëparshëm nuk e kishin mbyllur rrugëtimin.
Ky është rrëfim personal, jo rekomandim për të marrë kredi apo për të rrezikuar gjithçka.
Artikull i lidhur: Investimi im në fabrikë dështoi. Ja çfarë mësova..
Postimi origjinal · 2026-10-19
