Një lexues iu përgjigj diskutimit tim për identitetin shqiptar dhe kosovar duke kritikuar mënyrën si po i qasesha. Jo të gjithë kanë të njëjtin informacion, shkroi ai. Nëse qëllimi është t’i ndihmojmë njerëzit të kuptojnë, rëndësi ka edhe mënyra si u flasim.
E lexova komentin në video dhe u pajtova me thelbin e tij. Nuk kisha reaguar në mënyrën më të mençur. Mund të flisja më butë, me më shumë mirëkuptim dhe empati.
Shpjegova emocionin pas reagimit tim
Në regjistrim thashë se këto biseda mund të nxjerrin mllef kur nuk e shoh vendin tim ashtu siç do të doja të ishte. Lidhja ime me njerëzit tanë dhe historinë tonë është e fortë. Nganjëherë ai emocion shfaqet në mënyrën si flas.
Ky ishte shpjegimi që dhashë. Megjithatë, e pranova kritikën e lexuesit për tonin tim. Përgjigjja nuk ishte thjesht një argument tjetër për identitetin; ishte edhe pranim se mund ta kisha zhvilluar më mirë bisedën.
Korrigjimi që pranova
E falënderova lexuesin dhe i thashë se kishte të drejtë. U pajtova që t’i qasemi njëri-tjetrit me më shumë kujdes.
Ai shkëmbim i vogël meriton të mbetet krahas deklaratave të forta që bëj. Diskutimi fillestar ka rëndësi për mua. Po ashtu edhe çasti kur dikush vëren një problem në mënyrën si shprehem dhe unë e pranoj.
Postimi origjinal · 2026-10-22
