Disa më pyetën pse e kisha shpërndarë thirrjen e një grupi feminist për protestë. Përgjigjja ime nis me vlerën që e vendos të parën: familjen. Familja duhet të jetë vend dashnie, respekti dhe mbështetjeje. Dhuna nuk ka vend në të.
Në videon e 27 tetorit shpjegova se mbështetja për sigurinë e grave dhe të drejtat e barabarta nuk kërkon pajtim me çdo ide që lidhet me një lëvizje. Mund të mos pajtohem me ide që i konsideroj të dëmshme për jetën familjare dhe njëkohësisht ta mbështes një protestë që kërkon mbrojtjen e grave. Këto qëndrime shkojnë bashkë.
Bashkëshortja nuk është pronë
Sjellja që kritikova ishte bindja se burri e ka gruan në pronësi ose mund të sillet me të si të dojë. Nuk e ka atë të drejtë. Gratë meritojnë dinjitet në shtëpi, në hapësirën publike dhe në marrëdhëniet e tyre. Mbrojtja e familjes nuk mund të nënkuptojë mbrojtjen e atij që e bën shtëpinë të pasigurt.
Fola edhe për mungesën e mbështetjes që gratë mund ta hasin në rrethin e tyre. Shqetësimi im ishte se dikush që përballet me dhunë mund të ndihet sikur nuk ka ku të drejtohet. Debati për etiketa nuk duhet ta mbulojë nevojën për siguri dhe mbështetje.
Thirrja që shpërndava
Postimi im mbështeste protestën e paralajmëruar për 28 tetor 2026, ora 16:00, në sheshin Zahir Pajaziti në Prishtinë. Njoftimi kërkonte që vrasja e grave të trajtohej si urgjencë kombëtare. Këto janë hollësitë e thirrjes që shpërndava më 27 tetor, jo një njoftim aktiviteti që përditësohet vazhdimisht.
Qëndrimi im është i qartë: mbrojtja e grave dhe mbrojtja e familjes shkojnë bashkë. Njerëzit tanë më të afërt duhet të gjejnë respekt dhe siguri pranë nesh.
Postimi origjinal · 2026-10-27