Familjarë dhe miq më kërkonin t’i punësoja një të afërm të ri. Ndonjëherë pozita kishte më pak rëndësi për ta sesa shpresa që personi të fillonte të punonte. Në shkrimin tim të gushtit 2021, përshkrova si përgjigjesha para se të bëja një ofertë pune.
Nis me personin, jo me vendin e lirë
Përdora emrin “Xhepa” për ta treguar historinë. Hapi i parë ishte biseda: çfarë kishte lexuar, cilat ishin pikat e tij të forta, cilat ishin synimet dhe çfarë dëshironte të bëhej?
Në shembullin që përshkrova, donte të bëhej inxhinier sepse kishte dëgjuar se ishte profesion i mirë dhe me pagë të mirë. Kjo na jepte një pikënisje për të mësuar, jo informacion të mjaftueshëm për t’i zgjedhur një punë.
Hapat praktikë që përshkrova
E ndihmoja të krijonte qasje në email dhe në kurse fillestare programimi, i sugjeroja burime për anglishten dhe merreshim vesh që përparimin ta dërgonte me email. Pas dy javësh, e pyesja si po shkonte mësimi.
Këta ishin hapat e rrëfimit fillestar. Synimi ishte të shihnim pak angazhim me punën para se të diskutonim një rol. Hapja e llogarive, më vete, nuk tregonte nëse programimi i përshtatej.
Shkrova se shpesh nuk kishte përgjigje ose përparim. Kjo ishte përvoja ime me ato raste konkrete. Nuk ishte bazë e besueshme për përgjithësimin e artikullit fillestar mbi “mentalitetin ballkanik”, të cilin e kam hequr.
Rruga më e gjatë që mund ta përmendja
Në të njëjtin shkrim të vitit 2021, përmenda Vigan Myrtajn si dikë, zhvillimin e të cilit e kisha parë me kohë: nga praktika në MIK Group te dizajni grafik dhe përgjegjësitë drejtuese, pastaj te puna në dizajn në dua.com. Ky është rrëfimi im historik për rrugën e tij, jo pretendim për pozitën e sotme.
Shembulli i tij i jep historisë më shumë përmbajtje se një gjykim i shpejtë për ambicien e dikujt. Nisja me hapa të vegjël dhe ndjekja e zhvillimit me kohë mund të tregojnë diçka që një bisedë e vetme nuk e tregon.
Një marrëveshje e dobishme për mentorin
Nëse e përshtat këtë qasje, bini dakord për një detyrë mësimore, si do të ndahet përparimi dhe kur do të përgjigjesh. Përdore takimin pasues për të kuptuar çfarë ndodhi. Ai duhet të ndihmojë për hapin tjetër, jo të përcaktojë vlerën e një njeriu.
