Në tetor 2023, e përdora kroasantin e mëngjesit për të argumentuar se zgjedhjet e përditshme lidhen me pjesën tjetër të jetës. Ndërtova një varg lidhjesh nga mëngjesi te stërvitja, puna dhe respekti për veten. Pyetja e dobishme ishte nëse një rutinë i shërbente jetës që dëshiroja. Shkrimi e teproi kur e trajtoi atë varg si rezultat të parashikueshëm.
Çfarë duhej korrigjuar
Teksti fillestar e lidhte ndërprerjen e agjërimit me uljen e produktivitetit dhe humbjen e përfitimeve të mundshme shëndetësore, përfshirë parandalimin e kancerit. Nuk jepte prova për ato përfundime. Ky rishikim i heq ato, bashkë me idenë se ngrënia e një kroasanti tregon mungesë dashurie për veten.
Për kontekst, një intervistë e NIDDK me studiuesen Krista Varady përshkruan një studim 12-mujor ku ushqyerja brenda një orari të kufizuar dhe kufizimi ditor i kalorive dhanë humbje të ngjashme në peshë. Ky rezultat nuk përcakton pasojat e një mëngjesi për shëndetin apo karrierën.
I përshkrova edhe klientët e kafeneve si joproduktivë dhe dhashë një shifër kalorish pa përcaktuar produktin. Asnjëra nuk mbështet një përfundim të drejtë për një njeri apo rutinën e tij.
Pyetja që ia vlen të mbetet
Shqetësimi kryesor i shkrimit ishte përsëritja: a po zgjedh, apo thjesht po ndjek një rutinë që nuk po e shqyrtoj më? Kjo mund të eksplorohet pa e kthyer ushqimin në provë karakteri.
Për shembull, nëse një ndalesë mëngjesi të lë rregullisht pak kohë për punën e planifikuar, shqyrto orarin. A ka rëndësi për ty ajo ndalesë? A do të funksiononte një kohë tjetër? Ky është shembull ilustrues, jo eksperiment që e kam bërë me mëngjesin tim.
Bëje vëzhgimin konkret
Zgjidhe një rutinë dhe një pasojë që mund ta vëzhgosh. “E nisa punën më vonë se planifikimi” është më e dobishme se “E shkatërrova potencialin tim”. Pastaj vendos nëse duhet ndryshuar diçka.
Këtë pjesë dua ta ruaj: vëmendjen ndaj zgjedhjeve që përsërisim. Ky është reflektim mbi zakonet, jo rekomandim për ta anashkaluar mëngjesin apo për të ndjekur një plan agjërimi.
