Zhgënjimi i përsëritun asht përvoja që e shqyrtoj në këtë postim. E përshkruaj si mesazh: mos e shtyj me zor diçka që s’asht për ty. Ky asht interpretimi im personal i një përvoje që shumëkush e njeh—me provu prapë e prapë dhe me përfundu në të njëjtin vend të dhimbshëm.
S’ke nevojë me vendosë a ishte një përfundim «i shkruem» për me e ba pyetjen praktike: çka po ndodh realisht sa herë që po provon?
Zhgënjimi i përsëritun apo një pengesë e vetme?
Një bisedë e vështirë ose një rezultat zhgënjyes nuk e tregon krejt historinë. Shikoji tentimet bashkë. Çka kërkove? Për çka u pajtuat? Çka ndodhi mandej? A pati ndryshime të dukshme, apo veç një premtim tjetër që ka me qenë ndryshe?
Me i shkru këto vërejtje ta ban ma të lehtë me folë për modelin. Rri te ajo që e din, jo te përpjekja me ia lexu tjetrit qëllimet.
Vendos çka i duhet një tentimi tjetër
Nëse don me provu prapë, emërtoje çka duhet me qenë ndryshe dhe çka mbetet në dorën tande. Një tentim tjetër lyp ma shumë se shpresën që të njëjtat rrethana papritmas japin rezultat tjetër.
Mundesh edhe me vendosë me u ndalë. S’ke nevojë me dëshmu që krejt përvoja ishte pa vlerë. Ndoshta mësove çka ka rëndësi, çka duhet me thanë ma herët ose ku e ka vendin një kufi.
Në përshkrim, zhgënjimin e quaj mësim, jo dënim. Pjesa e dobishme e mësimit asht ajo që e merr me vete. Jepi asaj vëmendje, ma shumë se mundit me e detyru një fund të caktum.
Kjo pyetje lidhet edhe me ruajtjen e dashnisë bashkë me kufijtë e tu.