Pa mungesë respekti. Pa standarde të dyfishta. Pa rregulla që vlejnë për ty ndërsa unë e përjashtoj veten. Nëse kërkoj respekt, duhet me e jetu edhe vetë.
Me fjalën respekt pajtohemi lehtë. Ma shumë del në pah kur e shpjegon në një situatë të zakonshme: me e mbajtë marrëveshjen, me e dëgju një jo apo me ia lanë tjetrit të njëjtën liri që e pret për vete.
Respekti dhe rregullat e ndërsjella
Zgjedhe një shembull konkret. Nëse dikush pret përgjigje të menjëhershme prej teje, por kohën tande e trajton si pa rëndësi, shpjegoje atë dallim. Rri te ajo që ndodhi dhe te ajo që të duhet. S’ke nevojë me i vu diagnozë personit për me e vënë në pyetje sjelljen.
Pastaj pyet a asht pritja e ndërsjellë. A munden të dy me kundërshtu, me kërku hapësinë apo me ndryshu një plan me të njëjtin mirëkuptim? Reciprociteti s’do me thanë që çdo detyrë duhet me qenë e njëjtë. Do me thanë që askush s’e përjashton veten prej respektit bazë.
Me e shprehë një kufi të qartë
Një kufi mundet me u thanë thjeshtë: «Du me e diskutu këtë, por do ta ndal bisedën nëse fillojmë me e sha njanin-tjetrin.» Ky asht shembull i një veprimi që e kontrollon ti, jo premtim se mundesh me ia ndryshu sjelljen dikujt tjetër.
Shiko çka ndodh mas bisedës. A ndryshon sjellja, apo i ktheheni të njëjtit shpjegim çdo herë? Mesazhi jem asht i drejtë: me pasë vend në jetën tande s’do me thanë me pasë leje për mosrespekt të përsëritun. Mundesh me e marrë seriozisht këtë pa e kthy çdo mospajtim në gjykim për krejt karakterin e dikujt.
Kjo lidhet edhe me respektin për veten dhe premtimet që i mban.
Nganjëherë kufiri është tashma i qartë. Kur dikush të bllokon, me e respektu do me thanë me e ndryshu veprimin tand të radhës.