Erdhe me kriju diçka. Pastaj një koment armiqësor ta merr krejt pasditen. S’du me ia dhanë dikujt aq shumë kontroll mbi vëmendjen time. Bllokoje, injoroje, kthehu te puna.
Këtë kufi ia vlen me e nda prej refuzimit për me dëgju feedback. Një pyetje e vështirë dhe një fyerje personale nuk kërkojnë të njëjtën përgjigje.
Lexoje përmbajtjen para se me vendosë me iu përgjigjë. A po tregon dikush një gabim, po kërkon sqarim apo po përshkruan një përvojë tjetër? Mundet me pasë diçka që ia vlen me iu përgjigjë apo me e mësu, edhe kur formulimi s’të pëlqen.
Nëse komenti veç don me të fy ose me ta kërku vëmendjen pa fund, mundesh me e lanë pa përgjigje. Përdori mjetet e moderimit pa e kthy atë vendim në debat tjetër publik.
Vendos sa kohë don me e kalu në përgjigje. Mandej kthehu te ideja, historia apo projekti që erdhe me e nda. Reagimi ma i zhurmshëm s’ka nevojë me u ba tema e postimit tjetër.
Mundesh me e korrigju veten kur ka arsye dhe me e falënderu dikë për një sfidë të dobishme, e prapë me vendosë kufi diku tjetër. Me vazhdu nuk kërkon mos me u prekë prej asgjaje. Kërkon me zgjedhë cilat reagime meritojnë vend në punën tande.
Kufijtë nuk ta mbyllin derën te përkrahja për veten bashkë me feedback-un e dobishëm.
Mas vendosjes së kufirit, kthehu te ndarja e asaj që e krijove, edhe pa qenë e përsosun. Për atë erdhe.