Përkrahja për veten shihet kur puna ende nuk është e përsosur dhe prapë je gati me e përmirësu.
Nëse po pret dikë me u ba tifozi yt ma i madh, nise prej vetes. Qëndro prapa punës tande. Pastaj rri mjaft i hapun me e përmirësu.
Kjo ka rëndësi kur versioni i parë të duket i ngathët. Një video, aplikim, ide apo bisedë e sinqertë mundet mos me e marrë reagimin që e prite. Përkrahja për veten s’ka pse me u zhdukë bashkë me duartrokitjet.
Vëreje dallimin mes një vërejtjeje të dobishme dhe një sulmi personal. «Kjo hyrje asht e paqartë» të çon te një përmirësim. «S’jam i zoti për asgja» s’të jep kah me shku.
Provoje me e zëvendësu sulmin me një pyetje konkrete. Cila pjesë don ushtrim? Çka e përfundove? Çka e ban tentimin tjetër ma të qartë? Përkrahja mundet me qenë e drejtpërdrejtë dhe e sinqertë. S’lyp me u shtirë që puna asht e përsosur.
Me qenë fansi yt s’do të thotë me i hedhë poshtë mendimet e të tjerëve. Dikush mundet me të dhanë feedback të dobishëm pa e përcaktu vlerën tande. Dëgjoje pjesën që të hyn në punë, kërko shembull dhe vendos çka me ndryshu.
Mundesh me thanë: «Kjo don punë, dhe unë jam gati me punu.» Jepja vetes lejen me nisë, pastaj mbështete me përpjekje. Marrëdhënia me veten vazhdon edhe pas rezultatit të një tentimi.
Një vend me e ushtru këtë përkrahje është ndarja e një krijimi të papërsosur.