Dryni në Hamburg mbeti aty. Kur i shikova gjithë ata dryna dashnie dhe më erdh një pyetje: sa prej këtyne çifteve sot as nuk flasin me njani-tjetrin?
Dryni në Hamburg dhe premtimi pas fotografisë
Dryni hala aty.
Dikush e ka zgjedhë. Dikush e ka mbyllë. Ndoshta e kanë mendu me krejt zemër atë “përgjithmonë”. Nuk i di historitë e tyne. Pyetja asht çka bajmë na me premtimet tona pasi kalon ai moment.
Një simbol mundet me mbetë aty pa asnjë mund prej nesh. Një bisedë jo. Për atë duhet me qenë të pranishëm. Me dëgju. Me e thanë fjalën e vështirë pa e kthy në armë. Me lanë hapësinë për përgjigje.
S’jam kundër gjestit romantik. Vendose drynin nëse ka kuptim për ty. Po çka ndodh pas fotografisë?
Mue më intereson marrëdhënia kur askush s’po ju shikon. A mundeni hala me folë sinqerisht? Me mos u pajtu pa e ba tjetrin armik?
“Përgjithmonë” asht fjalë e madhe. Çka po ban me të sotmen?
Një bisedë që mundesh me e ba sot
Për shembull, merre një premtim që ka rëndësi për të dy. Çka keni kuptu secili kur e keni dhanë? A ka ndryshu diçka prej atëherë? Këto pyetje e hapin një përgjigje të vërtetë, në vend se me mendu që simboli e thotë krejt.
Pastaj, lidhe premtimin me një ditë të zakonshme. Me gjetë kohë për me dëgju, me e mbajtë një marrëveshje të vogël ose me pranu që diçka lyp vëmendje e ban bisedën konkrete. Qëllimi asht me e kuptu njani-tjetrin, jo me fitu një garë se cili po kujdeset ma shumë.
Megjithatë, dryni në Hamburg nuk na tregon cilat çifte i bajnë këto sene. Nuk mundem me e lexu një marrëdhënie prej një cope metali. Ai veç ma hapi këtë pyetje. Vendi ku ka kuptim me e çu asht te fjalët, zgjedhjet dhe bisedat tona të përditshme.
Ma shumë reflektime personale te Letrat nga Valoni.
