«S’muj.» «S’bahet.» «S’ka mundësi.» Në përshkrimin e kësaj videoje i sfidoj disa bindje që i dëgjoj rreth Kosovës. Kur i përsërit këto fjali vazhdimisht, ato munden me u ba përgjigjja para se me e shtru pyetjen.
Hapi që të hyn në punë është me e ba fjalinë konkrete. Çka saktë s’bahet? Me cilat mjete? Çka ke provu deri tash? Një pengesë konkrete të jep diçka me të cilën mundesh me punu. Një përfundim i përgjithshëm ta mbyll bisedën.
Jepja emrin pengesës
Shkruaje një sen që don me e ba dhe fjalinë që po të ndal. Pastaj ndaje atë që e din prej asaj që po e supozon. «Më duhen pajisje që tash s’mundem me i ble» është kufizim konkret. «Njerëzit si unë kurrë s’kanë shans» e kthen atë kufizim në tregim për krejt të ardhmen tande.
Paret, qasja dhe lidhjet munden me pas rëndësi. Kur i pranon si pengesa konkrete, e ki një pikënisje: me e kuptu koston, me pyetë për alternativa ose me fol me dikë që e njeh problemin.
Bane një provë që të mëson diçka
Zgjedhe një veprim të vogël që të jep informacion të ri. Pyete një klient të mundshëm. Përgatite një shembull të thjeshtë të punës tande. Kuptoje çfarë aftësie po kërkohet për një mundësi.
Para se me nisë, shkruaje çka pret me ndodhë. Mbas provës, krahasoje rezultatin me atë parashikim. Edhe një tentim që s’ecën mundet me të mësu ma shumë se një supozim që s’e ke testu kurrë.
S’ke nevojë me thanë që gjithçka është e mundshme. Zgjedhe një bindje dhe jepja realitetit mundësinë me të dhanë përgjigje.