“Puno si luan” ishte përgjigjja ime ndaj një shikuesi: mos puno si makinë dhjetë apo dymbëdhjetë orë pa ndalur. Ruaje energjinë, përqendroje përpjekjen, vepro kur duhet dhe pastaj pusho.
Çfarë nënkuptoj me këtë metaforë
Luani është një figurë për atë ritëm. Nuk po jap një shpjegim shkencor të sjelljes së kafshëve apo një orar të pandryshueshëm pune. Ideja është të vëmë në pyetje bindjen se aktiviteti i pandërprerë është i njëjtë me punën e dobishme.
Për ta provuar këtë ide, përcakto rezultatin që kërkon para se të nisësh. Kur të ndalesh, pyet çfarë ka ecur përpara dhe çfarë kërkon ende vëmendje. Këto pyetje e bëjnë metaforën më konkrete, pa shtuar një rregull tjetër se sa orë duhet të punojë gjithkush.
Një shembull nga jeta ime
Eksperimenti im me një Nokia 3310 përshkruan një përpjekje konkrete për të ndryshuar mënyrën si e përdorja telefonin. Është një shembull personal i ndryshimit të kushteve që ndikojnë te vëmendja. Postimi për luanin e thotë parimin më shkurt: jepi drejtim përpjekjes dhe lër vend për pushim.