Një ndjekës shkroi se gjithçka që provonte i shkonte keq dhe pyeti si ta thyente atë rreth. Vuri në pikëpyetje edhe nëse të gjithë i kishin mundësitë e mia. Përgjigjja ime u përqendrua te pjesa që doja ta rimendonte: ta shihte fatin e keq si shpjegim për çdo përpjekje të radhës.
Fola me bindje për mendësinë. Por pjesa konkrete e përgjigjes ishte një listë vendimesh: kur zgjohem, si i qasem punës, nëse ushtroj apo meditoj dhe sa lexoj.
Ktheje pyetjen te një vendim
Këta ishin shembujt që dhashë për të marrë pjesë më aktivisht në jetën time. Leximi, të mësuarit dhe puna me veten ishin gjëra tek të cilat mund të kthehesha, në vend që të prisja ndryshimin e fatit.
E lidha këtë ide edhe me Be The One. Puna me veten është pjesë e arsyes pse doja ta ndërtoja aplikacionin. Në këtë përgjigje po shpjegoja atë motivim, jo rezultate të matura nga përdorimi i tij.
Pyetja e dobishme në regjistrim është çfarë mund të vendos të bëj më pas. Inkurajimi im ishte të punoja, të mësoja e të veproja, pa e lënë pritjen e një zhgënjimi tjetër ta merrte vendimin paraprakisht.
Ky është reflektim personal mbi rolin tonë në veprimet që marrim. Nuk është provë se mendimet kontrollojnë ngjarjet apo se të gjithë nisen me të njëjtat mundësi.
Postimi origjinal · 2026-10-18