Një lidhje mbaron. Fëmijës ende i duhet përkujdesje e besueshme. Paratë kanë rëndësi, edhe koha e vëmendja. Kur mundësohen marrëveshje të sigurta, du që “jam këtu” me qenë diçka ku fëmija mbështetet.
Kjo asht një thirrje për përgjegjësi prindërore, jo gjykim ndaj prindërve që i rrisin fëmijët vetëm, e as pretendim që çdo familje duhet me qenë njësoj. Pyetja asht çka do me thanë kujdes i sigurt dhe i qëndrueshëm për këtë fëmijë.
Prindërimi mas ndarjes: bane prezencën konkrete
Për mu, “jam këtu për ty” duhet me qenë ma shumë se një fjali. Mendo për kohën dhe vëmendjen që mundesh me i dhanë rregullisht. Një premtim që e mban vlen ma shumë se një plan i madh që dështon vazhdimisht. Kur kushtet e sigurta e lejojnë, detajet praktike e meritojnë të njëjtin seriozitet si ato financiare.
Udhëzimi i NSPCC për përkrahjen e fëmijëve gjatë ndarjes rekomandon sinqeritet të përshtatshëm për moshën, dëgjim të ndjenjave dhe ruajtje të rutinave kur asht e mundshme. Këshillon edhe shmangien e fajësimit që e shtyn fëmijën me zgjedhë anë. Lexoje udhëzimin e plotë.
Siguria para pamjes ideale
I njëjti udhëzim pranon që bashkëprindërimi mundet me qenë i pamundshëm mas dhunës në familje. Ky shkrim s’e rekomandon kontaktin me çdo kusht. Kur siguria asht në pyetje, kërko përkrahje të specializume aty ku jeton. Një postim s’mundet me i vendosë kushtet për familjen tande.
Pika jeme mbetet: mos e kthe prindërimin vetëm në transaksion. Çka i duhet fëmijës prej teje? Çka mundesh me ofru me përgjegjësi? Çfarë ndihme të duhet me e mbajtë fjalën? Fundi i lidhjes së çiftit s’e ban fëmijën përgjegjës për hapin tjetër.
Për shembullin që japim në përditshmëri, lexo edhe çka shohin fëmijët kur vijnë në vendin ku punon.