“Fol me fëmijën.” Aty nisi përgjigjja ime për bullizmin. Para këshillës, para sportit, du që fëmija me e ditë: po të dëgjoj dhe po e marr seriozisht.
Një kurs sporti s’është udhëzim me luftu mbrapsht. Të rritunit ende kanë përgjegjësi me e mbrojtë fëmijën. Me përjetu bullizëm s’do me thanë që fëmija s’ishte mjaft i fortë.
Kur fëmija bullizohet, dëgjoje para zgjidhjes
Provo me e nisë me ftesë, jo me sfidë: «Tregom çka ndodhi.» Lëre me u përgjigjë para se me vendosë çka është dashtë me ba ndryshe. Biseda s’duhet me u ba provim ku ai mundet me dështu.
Udhëzuesi për prindër i StopBullying.gov rekomandon dëgjim pa fajësim, me ia sqaru fëmijës që bullizmi s’asht faji i tij dhe me punu me shkollën për sigurinë. Këshillon mos me i thanë fëmijës me iu kundërpërgjigjë fizikisht.
Bane hapin tjetër konkret
Një premtim i paqartë «e rregulloj unë» e len fëmijën pa e ditë çka vjen mas. Trego cilin të rritun ke me e kontaktu dhe kur keni me folë prapë. Mos premto rezultat të caktum pa e kuptu situatën.
Nëse e konsideroni një sport, përfshiji dëshirat e fëmijës dhe zgjidhe një ambient të mbikëqyrun që e merr seriozisht sigurinë e respektin. Qëllimi s’asht hakmarrja. Sugjerimi jem asht me e konsideru një aktivitet, jo dëshmi që një sport e parandalon bullizmin.
Mesazhi që du me e mbajtë prej asaj përgjigjeje: bëhu i pranishëm para se me u ba udhëzues. Fëmija yt s’ka nevojë me reagu përsosmërisht për me e meritu përkrahjen tande.
Dëgjimi lidhet edhe me empatinë që e merr seriozisht përgjegjësinë ndaj të tjerëve.