Një udhëtim përbëhet edhe nga postimet që duan vetëm pak fjalë. Në fillim të tetorit ndava një çast rrugës për Gjermani. Më pas erdhën Cyrihu, kalimi në Itali dhe shoqëria e përditshme e njerëzve që udhëtonin me mua.
Në Cyrih e Milano, postimet tona i ftuan njerëzit të na takonin. Njëri kërkonte një kafene të mirë në Cyrih; një tjetër ftonte komunitetin në Milano. Ishin ftesa gjatë atij udhëtimi, jo ngjarje për të cilat mund të regjistrohesh ende.
Milano solli edhe video lozonjare, vallëzim dhe përshtypjen e thjeshtë se qyteti po më jepte frymëzim. Para nisjes, një shaka tregonte personin që zakonisht bëhet gati i fundit duke i ngutur të tjerët.
Mes incizimeve të lehta ishin edhe një shkëmbim me humor në makinë dhe një video për arsyetimet gjatë një udhëtimi natën. E kanë vendin në këtë ditar si çaste të ndara me ju, pa i kthyer shakatë apo audion e huazuar në fakte. Bashkë me fotografitë nga Cyrihu dhe dita e parë në Itali, ruajnë atmosferën mes tregimeve më të gjata.
Çaste të tjera nga këto postime: 1 · 2 · 3 · 4 · 5 · 6 · 7 · 8 · 9 · 10
Postimi origjinal · 2026-10-02