Vendimet dhe përgjegjësia i shoh përmes kësaj pyetjeje: kur s’je i sigurt a asht diçka e mirë apo e keqe, imagjino sikur krejt njerëzit me e ba. Pyetja të fton me pa përtej lehtësisë që ta jep të qenit përjashtimi.
Për mu, asht një ndalesë e dobishme para vendimit. Asht nxitje për reflektim, jo makinë që e jep përgjigjen e saktë për çdo situatë.
Vendimet dhe përgjegjësia nisin te sjellja konkrete
Mendo që po tundohesh me e thy një marrëveshje sepse mbajtja e saj u ba e papërshtatshme. Në vend se me pyetë veç a mundesh me shpëtu pa pasoja, pyet çka do të ndodhte nëse krejt e trajtojnë marrëveshjen ashtu.
Ji i saktë për veprimin që po e shqyrton. Me e ndryshu një zotim haptas me njerëzit e përfshimë nuk asht njëjtë si me e injoru në heshtje. Një emërtim i paqartë mundet me e mshefë pjesën që ka rëndësi.
Ktheji njerëzit në pyetje
Pas këtij mendimi, kthehu te situata konkrete. Kush preket? Çka u asht thanë? A mungon ndonjë informatë apo ka një përgjegjësi që s’e ke marrë parasysh?
Njerëzit kanë rrethana të ndryshme. Një rregull i imagjinum për krejt nuk e zgjidh çdo konflikt. Por mundet me ta tregu kur arsyetimi yt varet prej një lejeje që vetes ia jep, e të tjerëve jo. Aty ia vlen me ndalë, me e rimendu dhe me zgjedhë një rrugë që mundesh me e shpjegu sinqerisht.
Një rast i afërt është pyetja a vlejnë rregullat për të dy.