Fati dhe puna munden me pasë vend bashkë. A asht jeta krejt fat, apo mundesh me marrë pjesë në formësimin e saj? Në këtë postim them që besoj në fat, por edhe në punë të fortë e të mençur, vazhdimësi dhe disiplinë.
Këto ide s’kanë pse me e përjashtu njëra-tjetrën. Mundesh me e pranu që koha e rrethanat kanë rëndësi dhe prapë me e marrë seriozisht hapin tand. Përpjekja asht diçka që e ushtron, jo premtim që bota ta jep saktë atë që don.
Fati dhe puna: ndaje rezultatin prej përgatitjes
Merre diçka drejt së cilës po punon dhe bani dy lista. Në të parën, futi veprimet tua: përgatite aplikimin, përmirësoje një shembull të punës, krijo një kontakt me rëndësi ose kthehu te një bisedë me kujdes.
Në të dytën, futi gjanat që s’i vendos ti për të tjerët: a të punësojnë, a përgjigjen, a interesohen për projektin. Kjo s’asht arsyetim me u ndalë. Të ndihmon me e pa ku e ka vendin përpjekja jote.
Mëso prej tentimit pa e quajtë gjithçka fat
Pas një tentimi, pyete veten çka ishte në ndikimin tand dhe çka do të ndryshoje herën tjetër. Nëse ka feedback, shikoje. Nëse s’ka përgjigje, pranoje që s’e din krejt arsyen.
Një rezultat i dobët s’provon që puna s’vlen. Një rezultat i mirë s’provon që puna ishte faktori i vetëm. Nxirre një mësim që mundesh me e përdorë. S’e kontrollon secilën mundësi, por vendos qysh përgatitesh dhe qysh reagon kur ajo shfaqet.
Atë që e ke në dorë mundesh me e qartësu te ushtrimi për kthimin e një qëllimi në veprim.