“Ka mu ba mirë.” Du me e mbajtë shpresën në atë fjali dhe me kërku diçka edhe prej vetes: çka kam me ba unë për këtë sot?
Ka mu ba mirë: prej shpresës te veprimi
Nëse po e qetëson veten apo dikë tjetër, provo me shtu një veprim konkret. Çka mundesh me organizu, rregullu, pyetë, mësu apo nisë? Kush e merr përgjegjësinë dhe kur do t’i ktheheni pyetjes?
S’ke nevojë me premtu rezultat që s’mundesh me e garantu. Mundesh me dhanë një zotim ma të sinqertë për pjesën që do ta krysh. Kështu biseda ka diçka ku me u kthy, përtej një ngushëllimi tjetër.
Disa probleme kërkojnë ndihmë, mundësi apo vendime prej institucioneve, bashkë me veprimin individual. Me e marrë pjesën tande seriozisht nuk ia heq përgjegjësinë askujt tjetër. Emërtoje atë që të takon pa pretendu që krejt situatën duhet me e zgjidhë vetë.
Forca e postimit asht te padurimi me fjalët boshe. Du që ai padurim me u ba i dobishëm: punë që shihet, një premtim që mbahet apo një hap që e kthen bisedën prej “një ditë” në “këtë e kemi nisë”.
Për me ia dhanë formën atij hapi, lexo ushtrimin për qëllimin dhe veprimin.