Reklama e dua në aeroport lidhet me një ndjenjë të veçantë: me e pritë dikë që e don. Po pret me e pa, me iu afru dhe me e përqafu. Në këtë postim, shpjegoj se për atë arsye e vendosëm reklamën aty: njerëzit takohen, përqafohen dhe e ndiejnë dashninë në atë vend.
Kjo asht ideja prapa lokacionit qysh e përshkrova. Postimi nuk dëshmon rezultatet e fushatës. Arsyeja për zgjedhjen e një vendi dhe prova e suksesit janë dy gjana të ndryshme.
Reklama e dua në aeroport nis me momentin njerëzor
Kur mendon ku i takon një mesazhi me u shfaqë, mendo çka po i ndodh njeriut që do ta shohë. A po pret, po feston, po kërkon apo veç po kalon? Çka do ta bante mesazhin të kuptueshëm në atë moment?
Shembulli i aeroportit e lidh temën e markës me përvojën përreth. Të njëjtën pyetje mundesh me e përdorë për një projekt të vogël: pse i takon këtij mesazhi me qenë këtu, për këtë njeri, tash?
Mbaje momentin njerëzor ma të madh se reklama
Njerëzit që vijnë me e taku njëri-tjetrin e kanë historinë e vet. Një markë nuk e krijon atë ndjenjë veç pse shfaqet aty afër. Mundet me provu me i folë asaj ndjenje me një mesazh që përshtatet.
Për mu, lidhja në postim asht e thjeshtë: dua flet për njerëzit që e gjejnë njëri-tjetrin, dhe ardhjet janë plot njerëz që po kërkojnë dikë. Kjo asht pikënisje e qartë për një ide kreative, para çdo pretendimi për rezultatet.
Me të njëjtën pyetje për njerëzit nis edhe ideja prapa spotit tonë të parë televiziv.