Zoti edhe universi punojnë për ty. Ky ishte besimi që e ndava, bashkë me një pyetje: a beson edhe ti në këtë?
Për mue, asht një mënyrë me e përballu pasigurinë. Nuk asht provë që çdo ngjarje asht rregullu për ne, dhe nuk e ban ma pak reale dhimbjen e dikujt tjetër.
Mundesh me besu se ka kuptim pa e pasë një shpjegim për gjithçka. Mundesh me pasë besim dhe prapë me pasë pyetje.
Kur vjen dyshimi, s’mendoj që na duhet një përgjigje e përsosun para se me e ba hapin tjetër të sinqertë. Nganjëherë ai hap asht i vogël. Një bisedë. Një vendim që e kemi shty. Me kërku ndihmë.
Çka të ndihmon me vazhdu kur hala s’e sheh si kanë me dalë gjanat?